Piepjong, loeiend heet en zich ongenaakbaar een weg hakkend naar de Belgische rock-’n-roll top. The Blackbox Revelation bracht onlangs zijn eerste langspeler ‘Set Your Head On Fire’ uit. Een schijfje bezaaid met onvervalste gitaarpower en beukende drums! Bekijk hier de clip van de prima eerste single I Think I Like You.
Wij weten niet hoe het met u gesteld is, maar in deze donkere en duistere tijden kunnen wij af en toe wel eens een por gebruiken, die ons uit die dromerige bui terug bij de les brengt. Het was dan ook even schrikken, toen het geraas van de windhoos die ‘Set Your Head On Fire’ van The Blackbox Revelation met zich meebrengt op ons landgoed inbeukte. Gelukkig vielen er geen slachtoffers. De materiële schade daarentegen was niet te overzien.
Driewerf hoera, het gaat er eindelijk van komen. Op 4 maart komt – via Subpop – het debuutalbum (wij rekenen duistere bootlegs niet mee) van Gutter Twins ‘Saturnalia’ uit. Alsof dat nog niet genoeg is koppelen Dulli en Lanegan daar een tournee aan. Voorlopig staan Parijs en Londen al in het lijstje, dus de kans is groot (lees: er wordt hier enorm gehoopt) dat er alsnog een Belgische afspraak bijkomt.
Dulli’s droge commentaar over het album: “I couldn’t tell you what Saturnalia’s theme is, but there’s a seeking of transcendence that’s new. I have never written songs like this before. It’s a different temple I’m visiting.”
Het grootste deel van onderstaand bericht is schaamteloos gestolen van (www.soundslike.be).
De wereldwijde doorbraak voor David Graykwam er toen zijn vierde album ‘White Ladder’ verscheen. In 1993 debuteerde hij met het album ‘A Century Ends’ gevolgd door het album ‘Flesh’. Na zijn derde album ‘Sell, Sell, Sell’ hield zijn toenmalige platenfirma het voor bekeken en scheidden elkaars wegen. In 2000 verscheen dan het millionseller-album ‘White Ladder’ met de hitsingle Babylon, de rest is geschiedenis.
Reeds eerder verschenen de compilaties ‘Shine: The Best Of The Early Years’ en ‘Lost Songs’ – een verzamelaar met ballads uit de periode 1995-1998. Nu is er dus het enige echte ‘Greatest Hits’ album, een compilatie dat een overzicht biedt van zijn laatste drie albums.
Klik hieronder voor de album-trailer en tracklist.
Vanavond speelt één van mijn old time favorites en tevens meest onderschatte gitaarbands uit de jaren ‘90 in de Gentse Vooruit. Voor de tweede maal dit jaar laten Janovitz, Colbourn en Maginnis hun ‘Three Easy Pieces’ op België los. Onze ongezouten mening over dit plaatje hieronder.
En uiteraard spelen ze You’ll Never Catch Him ook, niet?
Veel is er niet over terug te vinden op het net, maar Spent blijkt een band te zijn die vooral in de Amerikaanse underground furore maakte halweg de jaren ‘90. Na enkele EP’s bracht de band in 1995 hun debuutplaat ‘Songs Of Drinking And Rebellion’ uit op het indie-label Merge Records. Een dik jaar later lag -op hetzelfde label- ‘A Seat Beneath The Chairs’ in de rekken. Daarna volgden er nog enkele gastbijdragen op verzamelplaten, waarna het behoorlijk stil bleef. Vandaag vissen we dit gezelschap even op. Mocht er nog iemand iets meer over weten … be me guest to comment!
Onderstaand clipje klinkt alvast behoorlijk lekker. Pavement meets Stars tijdens een reünieconcert van Sugar, of zoiets … .
Duikt daar plots in de wondere wereld der singer-songwriters toch weer niet een nieuwe godin op in debonairs vizier. Alela Dianeis de naam. Afkomstig uit Nevada City – California, USA maakt deze dame breekbare folksongs, in haar eigen bescheiden stijl, die tot in den treure vergeleken worden met het werk van Catpower en Joanna Newsom.
Met slechts vierentwintig lentes draait deze dame al een viertal jaren mee in de muziekindustrie. In 2003 bracht ze in eigen beheer ‘Forest Parade’ uit, waarop in 2004 ‘The Pirate’s Gospel’ (waaruit u hierboven het prachtige The Rifle kan bewonderen) volgde. Dit laatste album werd in april 2007 heruitgegeven op Fargo Records. Dit betekende meteen iets meer herkenning, wat maakt dat de jongedame op 19 december ten dans speelt in de Brusselse Botanique. Allen daarheen zeggen we dan, wie weet lopen we elkaar wel tegen het lijf?
Op 15 februari mogen we ons aan een nieuw album verwachten van The Mountain Goats. Onder leiding van songwriter John Darnielle knokt deze band met wisselende bezetting zich al vijftien jaar lang een weg door de alternatieve indie-scène, op zoek naar een beetje herkenning.
In 2006 nog leverden ze het pareltje ‘Get Lonely’ af, wat meteen – naast een handvol EP’s, cassettes, demo’s en bootlegs - hun elfde (11de!) langspeler was. Het twaalfde schijfje zal de titel ‘Heretic Pride’ dragen. Alweer iets om naar uit te kijken zeggen we dan. Klik hieronder voor de tracklist en wat beeldmateriaal.
Eerder dit jaar bracht de Texaanse band Okkervil Riverhet pareltje ‘The Stage Names’ uit (dit plaatje valt overigens haast volledig te beluisteren onder voorgaande link). Om alle cliché-registeres nog maar even open te trekken: een ‘must have-plaat’ voor iedere rechtgeaarde indie-folk liefhebber.
Vandaag ontdekken we op het net een rondzwervende solo-versie van A Girl In Port, opgenomen in Porto Sant’Elpidio in Italië. Dit alles onder de professionele artistieke leiding van director Mike Angelo Torres.
Of hoe een zomerse vakantiesfeer haast nooit eerder een song naar een dergelijke hoogte sleurde. Sit down, relax … en vooral neem uw tijd om hiervan te genieten!
Geplaatst door kevinv 
Geplaatst door kevinv 
Geplaatst door kevinv 
