Zo’n vijftien jaar nadat Sonic Youth drummer Steve Shelley dit Amerikaanse trio omarmde, staat Blonde Redhead er meer dan ooit. Vorig jaar nog lieten ze het behoorlijk fantastische ‘23’ op de massa los, waarop ze haast non-stop de wereld rond trokken. De talloze live shows op hun conto spelen in dit geval in hun voordeel. Hoe experimenteel de muziek ook is, deze band staat op scherp en er wordt meesterlijk gemusiceerd. Hoewel het geluid in de galmbak die de Marquee is niet altijd meezit, sloven de broertjes Pace en Kazu zich meesterlijk uit om de show tot een coherent en samenhangend geheel te maken.
Waarin ze ook in slagen. De band zweeft in hun eigen gekende wazige roes doorheen het laatste album, met af en toe een uitschieter in de vorm van Pace die wild op zijn gitaar gaat slaan, op zijn knieën wegduikt of Kazu die aan de haal gaat als ADHD barbiepop. Uit de set onthouden we voornamelijk de live versies van Spring And By Summerfall, Dr. Strangeluv en afsluiter 23. Die live nog geraffineerder klinken dan ze al deden op plaat. Graag zien wij dit trio dan ook nog eens terug in een club waar ze geen tijdsschema hoeven te respecteren.
Absoluut hoogtepunt uit de set: Spring And By Summer Fall
zondag, april 20, 2008 at 10:04 pm |
Couldn’t agree more. Een geweldig optreden dat zijn weg naar mijn concert top tien op het einde van het jaar wel vindt. Ik vond vooral “Melody Of Certain Three” magnifiek, net als “The Dress” en “Dr. Strangeluv”. Ik ben ook prompt verliefd geworden op het Japanse elfje Kazu Makino.