Met een vat vol hoge verwachtingen ging het precies één week geleden richting Botanique. Wat is er nu uiteindelijk waar van al die beslommeringen en de vooraf aangekondigde genialiteit van Fleet Foxes?
Vooreerst moeten we het dit quintet uit Seattle nageven dat ze met hun eerste (titelloze) langspeler een bijzonder aangename luisterplaat hebben geproduceerd. Zo eentje dat nog wel eens in onze eindejaarslijstjes zou kunnen belanden. Een bijzonder logisch vervolg ook op de teaser ‘Sun Giant EP’ met (ondermeer) het goddelijk Mykonos (luister). Een nummer dat trouwens geheel terecht een centrale plaats krijgt in de setlist.
Bovendien blijken de heren muzikaal bijzonder sterk onderlegd en kunnen we ze tijdens het optreden haast zelden op een foutje betrappen. Wanneer de stem van Robin Pecknold live dan ook nog eens even toonvast dan op plaat blijkt is onze conclusie snel gemaakt: bijzonder veelbelovend!
In een welgemikte mix van The Mamas & The Papas, Fleetwood Mac en Neil Young met zijn Crazy Horse trekt dit collectief zich bijzonder goed uit de slag. Wanneer we ze een iets moderner jasje moeten aanmeten belanden we al snel in de breed aangelegde vijvers van My Morning Jacket en Band Of Horses. Uiteraard plukken we deze referenties uit de cliché-molen, maar het is niet anders.
Bebaard en met een bescheiden enthousiasme proberen ze het Belgische publiek te overtuigen van hun kunnen. Iets waar ze gaandeweg in slagen. Vrolijke melodietjes, doorspekt met een flinke dosis sixties psychedelica afgewisseld met adembenemende melancholische composities krijgen een volgepakte Rotonde muisstil. Haast zichtbaar wordt het respect uit de zaal op het podium ontvangen.
Ons doet het na een dik uur wegdromen alleen maar hopen op een snel vervolg. Later in de wandelgangen horen we fluisteren dat ze in het najaar, na een intensieve Amerikaanse tournee met Wilco (!) terugkeren naar Europa. Tegen dan heeft de media-en blogwereld zijn werk wellicht bijzonder goed afgemaakt en ontmoeten we elkaar vermoedelijk in de ABbox!
In tussentijd zal Tiger Mountain en de rest van de nieuwe langspeler met een bijzonder hoge frequentie onze gehoororganen tijsteren, zoveel is meer dan zeker!
Studio Brussel gooit er alvast nog een bonus tegen aan (klik)
woensdag, juni 11, 2008 at 10:12 am |
Ik heb het album nu 1 keer gehoord. Ik ben overtuigd.
vrijdag, juli 11, 2008 at 11:19 am |
[...] zie het al zo voor me, een show met dezelfde kwaliteiten als die van vorige keer in de Botanique (klik), verplaatst naar de AB box en bij elk nummer een projectie in de lijn van onderstaande [...]