Al op de stoep voor het Sportpaleis wordt de massahysterie aangewakkerd door de prominent aanwezig merchandisestandjes. Hebbedingetjes van de avond zijn ongetwijfeld de rood opflikkerende duivelshoorntjes, die later de donkere pauzes tussen de nummers een demonisch karakter moeten aanmeten.

Lees hier meer

Setlist + reviews
Foto via Knack

Vooreerst was er dat nieuwe Morrissey album waar we niet rouwig, maar ook niet opgewonden over zijn (review is met vertraging op komst).

Vrijdag één van de betere optredens van de laatste maanden gezien. De heren van The Gaslight Anthem wisten vorig jaar al behoorlijk te overtuigen met hun tweede telg ‘The ’59 Sound’. Zoals vaak gaat het er live nog net iets steviger aan toe. Lang geleden dat we nog zo’n brok speelplezier en testosteron op een podium samen zagen. Bruce Springsteen meets The Replacements meets Social Distortion, zoiets? Klik op bovenstaande foto en u weet waarover we het hebben!

Over Social Distortion gesproken, de heren plannen een nieuwe Europese tournee. Binnenkort meer info op hun homepage. Wij wachten hoopvol af!

Aangenaam verrast door het vierde (!) schijfje van het inlandse product Star Club West. ‘We Are Open’ is zo’n typische zondagochtendplaat om gezellig bij weg te dromen.

Nieuws om ‘u’ tegen te zeggen. Er komt een reünie van Faith No More én ze gaan Europese zomerfestivals spelen. Het officiële ’returnstatement’ vind je op bovenstaande link. Que?

Dringend te ontdekken, voor zover nog niet gebeurd: The Death Letters (Nederlandse rock-‘n-roll strijders), White Rabbits (funky springkonijnen), de nieuwe van M. Ward, Islands (in de slipstream van Arcade Fire) en Harlem Shakes (wij zouden ze niet de nieuwe Strokes noemen, maar kunnen de fijne melodielijnen wel pruimen).

Vanavond AC/DC, als we de gehoor-en andere schade overleven hoort u hierover binnenkort meer.

De overtuigingskracht kwam hier meer dan over, nu jullie nog! Check de heren uit op Myspace en Last Fm.

Onder de naam White Antelope laat Pecknold de psychedelische à capella voor wat het is en smeedt hij breekbare, aangrijpende liefdesliederen (of wat had u gedacht).

Op zijn Myspace pagina is ondermeer False Knight On The Road terug te vinden. Een eigenzinnige impressie van een oude traditionele Engelse folksong.

Dit is wat de man zelf te vertellen heeft over zijn solo project.

Ey!!!

I used to post demos of songs on that page before the record came out. The Guitar Duet thing dates from when we were recording the LP and the cover of False Knight I did about two weeks ago. I posted the first demo of Blue Ridge Mountains (when it was called Stirring, before the other Stirring) on there before. I might put that back up, it had different instrumentation and was kinda cool….

Right now I am alone in this house we’ve rented to record the next record in and tomorrow I’m going to record a cover of Ridge Rider, the Judee Sill song, for this compilation. Trying to write new stuff is hard right now for some reason.

I want to do a record of really spare stuff for White Antelope so it may be recorded this year. I dunno if that is a good name though.

Thinking out loud.

De man heeft met ‘Working On A Dream’ weer een dijk van een plaat in handen.

Massahysterie gisterenavond toen hij met zijn E-Street band het beste van zichzelf gaf tijdens de pauze van de Super Bowl. Beelden zie je hierboven. Een tweede link vind je hier (klik).

Maar liefst 32 nummers zullen op het schijfje staan. Ondermeer The National zelf (of wat had u gedacht), Conor Oberst, Beirut, Bon Iver, Iron & Wine, Spoon en Sufjan Stevens gooien hun muzikale kunsten te grabbel.

Ook Arcade Fire is van de partij. Win Butler en zijn kompanen leveren het prachtige Lenin. Een song die via deze link te streamen is. Op de homepage van Arcade Fire vind je de lyrics terug.

Alle info en de deelnemende artiesten aan ‘Dark Was The Night’ vind je onder deze link.

Over verzamelcd’s gesproken. Vandaag viel de soundtrack van ‘Palermo Shooting’ (trailer) in de brievenbus. Daarop lekker tracks van ondermeer Grinderman, The Velvet Underground, Portishead, Bonnie ‘Prince’ Billy, The Long Winters en Calexico!

Na een behoorlijk tegenvallende start met Fear Of Flying besloten de heren McVeigh, Cave en Brown eind 2007 om hun band om te dopen tot White Lies (letterlijk: ‘een leugentje om bestwil’). Geen slechte zet, zo bleek. Op 27 februari 2008 speelden ze hun eerste show en nog geen maand later kregen ze een contract onder de neus geschoven door ‘Fiction’, een label onder de hoede van gigant Universal. Een klein jaar later staat de bende met ‘To Lose My Life’ aan de vooravond van een internationale doorbraak.
 
In de eerste helft van de jaren tachtig maakten bands als Echo & The Bunnymen, Joy Division, The Sound en The Psychedelic Furs furore in de bruisende Engelse muziekscene. Hun handelsmerk? Instant duistere en klinisch rumoerige muziek. “Treurwilgen met visie” werd wel eens gekeeld vanuit de coulissen.

Lees hier meer

maybe we will play again sometime and maybe i will work my way back into some kind of music situation but this is the time for me to step back now, to reel it in and i wish everyone peace and happiness and if music is your dream, or if just dreaming is your dream, may you find your way through the rough patch with ease and i hope you let go and it takes you all the way there-

loving kindness to all.