Schoonheid #8

woensdag, februari 28, 2007
Advertenties

Dave Matthews Band op Pinkpop ’07

dinsdag, februari 27, 2007

Een vijftal jaren geleden zakten we met een troepje zeikerds bijeen onder het mom van ‘A boys weekend out’ voor het eerst af naar het Nederlandse Landgraaf. Het begin van een nieuwe traditie zo zou later blijken want sindsdien werd er geen enkel jaar meer overgeslagen. Integendeel het troepje zeikers werd een bende zeikerds en het Pinksterweekend wordt bij een meerderheid -ongeacht het programma- steevast opgenomen in de verlofkalender. Vandaag, een dagje voor de officiële persconferentie, lekt het grootste deel van de line-up voor dit jaar. Naast enkele leuke namen als Iggy & The Stooges, Smashing Pumpkins, Maximo Park, Gogol Bordello, Wolfmother en Juliette & The Licks verwelkomt Jan Smeets ook Dave Matthews Band. Tickets voor zijn AB-doortocht heb ik, omwille van werkaangelegenheden, niet kunnen bemachtigen. Achtentwintig mei wordt dus een mooie second chance! 

Dave Matthews Band

We keren terug naar het gezegende jaar 1991: zanger/gitarist Dave Matthews neemt enkele jazz-muzikanten uit zijn stad Charlottesville (Virginia) onder de arm om een eigenhandig geschreven demo op te nemen. Het was blijkbaar bijzonder fijn in de studio, want de heren besluiten samen verder te gaan spelen: Dave Matthews Band is geboren. In geen tijd behalen ze een local-heroes-status met een bijzonder stevige live-reputatie. Dit resulteert in hun eerste officiële album: ‘Remember Two Things’, live opgenomen in de zomer van 1993.

meer Dave Matthews Band + line-up Pinkpop? klik!


Richmond Fontaine

zondag, februari 25, 2007

Grensoverschrijdende Americana schrijft Oor over dit Amerikaanse Kwartet. Iets wat ik op een druilerige zondag als deze wel kan gebruiken dus!

Willy Vlautin, frontman, songschrijver van Richmond Fontaine en bovendien auteur van enkele prachtige literaire hoogstandjes omschrijft het als volgt: “Platen en boeken zijn onze beste vrienden. Ze helpen ons voor even te ontsnappen aan het harde leven van elke dag.” Kan u het beter? 

Check it out:

http://www.myspace.com/richmondfontaine


The Stooges – The Weirdness

zaterdag, februari 24, 2007

Mensen kijken is een interessante hobby. Zeker op zaterdag na een leuk feestje. Hierover ga ik het overingens verder niet hebben, wel wil ik verklappen dat de uitnodigingsmail de titel ‘indrink’ had. Say No More. Maar goed, mensen kijken dus. Toen ik deze ochtend (hm ja, ok dan: deze middag) in den Delhaize mijn beurt stond af te wachten aan de Charcuterie-stand, met het volgnummer ’38’ in mijn hand terwijl er op het scherm ’22’ stond, had ik dus even de tijd om me te bezondigen aan deze intensieve sport. Gniffelend aanschouwde ik het eerste tafereel. Een kloeke dame, waarvan de leeftijd in de richting van een gezonde tachtig lentes moest gaan, ging een eindeloze discussie (zo leek het althans) aan met de verkoopster over de rekening van de week ervoor. Gewapend met een verfrommelde vleeszak en daaraan het bewuste afschriftje vastgehecht begon ze haar betoog. “Acht euro vierendertig heb ik betaald, terwijl ik helemaal niet gevraagd had naar dat paardenvlees, ik kom hier elke week, en dan zoiets”. Volledig over haar toeren omwille van de reactie die ze terug kreeg, gaande van een zeer vriendelijke “wij zullen erop letten mevrouw” over een lichtelijk geërgerde “jaja, ik weet het nu al” naar een woest kreet in de trant van “godverdomme ziet ge niet dat het hier druk is”, vertrok de oude dame richting afdeling ‘sterke dranken’. “Hier kom ik nooit meer!” Haar woorden waren nog niet koud of een kleuter van een jaar of 4 ging frontaal op zijn smoel tegen de vleestoog. Geen nood, in dat geval is er altijd ‘Bob De Bouwer-vlees’, een veredelde ringworst die alle traantjes spontaan opslorpt. Een verkoperstruuk als een ander dacht ik toen de mama van de ondertussen zeer rustig geworden kleine zo’n vijf minuten later de volle tweenhonderd grammen van dit roos geval kocht. Alsof de duivel ermee gemoeid was kreeg een andere dame (ja ik moet zowat de enige man in de winkel geweest zijn) plosklaps ‘vapeurekes’ en moest zich op een -door mij aangereikte- geïmproviseerde stoel (lees: lege bak Hoegaarden) neerzetten om geen spontane epileptische  aanval te krijgen. Snel bestelde ik mijn préparé om me vervolgens naar de kassa te haasten. Al zeg ik het zelf: één van mijn betere Delhaize-bezoeken toch wel!

The Stooges - The Weirdness

Bij het thuiskomen heb ik, mezelf afvragend welke en vooral hoeveel flessen porto het oude vrouwtje nu zou gekozen hebben, dadelijk de nieuwe van The Stooges in de cd-speler geramd. ‘The Weirdness’ is verplicht luistervoer voor elke rock-‘n-roll asshole en dat is eigenlijk wat ik wou zeggen met deze -voor de rest compleet overbodige- post. Een voorproefje vind je, naast enkele filmpjes uit de oude doos,  op de hieronder gelinkte myspace. Enjoy!

klik!


Links Laten Liggen

vrijdag, februari 23, 2007

Miskende en onbegrepen artiesen, je vindt ze overal. Om het weekend in te zetten toch even stilstaan bij enkele beauty’s die in dit rijtje thuishoren. Klik en geniet!

The Swell Season – Falling Slowly
Glen Hansard en Marketa Irglova voor de film ‘Once’. Spijtiggenoeg volledig links laten liggen door jan en alleman.
Sleepy Driver – Where You Are
Rootsrockers laten zich van hun melancholische kant zien.
Girls In Hawaii – Found In The Ground
Onder het motto: “geen airplay in prime-time op stubru voor onze Waalse vrienden”.
Teitur – You’re The Ocean
Niets tegen Damien Rice, maar waarom hij wel en deze niet?
Thomas Dybdahl – A Lovestory
Sit down and enjoy the music!
Emmett Tinley – Snow Dome
Dromerig Iers, zoals het hoort.
Stars – Ageless Beauty
One for the weekend, omdat ik dit een bijzonder lekker nummer vind.


Soulsavers

vrijdag, februari 23, 2007

Sommige “onbekende” bands maken er een sport van om vettige en vunzige, maar daarom niet minder aantrekkelijke, beroemdheden te strikken bij het opnemen van een plaat. Een handige manier om jezelf in de spotlight te zetten, dat wel. Soulsavers doet dit voor zijn tweede worp ‘It’s Not How Far You Fall, It’s The Way You Land’ op een wel heel afdoende manier. Waar op hun vorige plaat ‘Tough Guys Don’t Dance’ (2004) Josh Haden, zanger van wijlen Spain, nog zijn stemkwaliteiten mocht bewijzen, slagen ze er nu in om niemand minder dan the king of coolness: Mark Lanegan en the king of weirdness: Will Oldham te laten opdraven. Sterker nog Lanegan levert een vocale bijdrage (of hoe moeten we dit in zijn geval omschrijven) op niet minder dan acht van de elf nieuwe nummers. Werken verder ook mee: PW Long en Jimi Goodwin (The Doves).

Soulsavers new album

meer? klik!


Schoonheid #7

donderdag, februari 22, 2007