The Secret Life Of Sofia

dinsdag, augustus 26, 2008

Nog net op de valreep alvorens ik een laatste – korte – zomerbreak neem, toch nog even tijd om een ontdekking, die al enkele dagen rondartelt op mijn pc, te vermelden. The Secret Life Of Sofia komt uit Brooklyn/New York en bracht onlangs in eigen beheer het debuutalbum ‘Seven Summits’ uit. De sound van de band laat na enkele luisterbeurten het midden tussen Joseph Arthur en Death Cab For Cutie.

Eigenzinnige en bij momenten zelfs radiovriendelijke folk-pop-rock, doet je even wegdromen. In 2006 brachten ze hun eerste titelloze ep, wat hen een heleboel optredens en internet luisteraars opbracht. Of we ze weldra ook in onze contreien aan het werk kunnen zien is nog maar de vraag. In afwachting kan je alvast kennis maken met de vijf beloftevolle songs op hun myspace pagina.
Lees meer!


A Thousand Black Cities

zaterdag, augustus 23, 2008

Is een nieuw nummer van The National, dat ze onlangs voor het eerste live speelden tijdens een concert in Denemarken. Laat het nummer nog wat rijpen en het zal wellicht op de nieuwe langspeler van de band belanden. Dat de heren ondertussen hun eigen, unieke sound flink aan het uitbouwen zijn, was ondertussen al duidelijk.

Ook tijdens deze song vinden we weer een bijzonder aangename bijdrage van de koperblazers. Hier wordt er alvast uitgekeken naar het vervolg op ‘Boxer’ en ‘The Virginia EP’!. Nu we toch bezig zijn, vergeet ook hier niet een bezoekje te brengen (klik).


Grinderman – When My Love Comes Down

vrijdag, augustus 22, 2008

Onderschept in de wondere wereld van youtube, sir Nick Cave die met zijn Grinderman nog maar eens menig duivels een flinke opdonder verkoopt tjdens When My Love Comes Down. Opgenomen ergens in mei 2007 tijdens de Treacle Sessions in een Amerikaanse studio.

Het blijft verbazend hoe de man na zoveel jaren van muziek maken nog steeds even geconcentreerd in zijn micro keelt. Let bovendien ook op de gedrevenheid van Warren Ellis die de viool mishandelt als geen ander.

Een tijdje geleden liet Nick Cave zich overigens nog ontvallen dat er dit jaar nog een nieuw Grinderman album komt. De sound zou totaal verschillen van het debuutalbum van de band en zijn laatste product met The Bad Seeds ‘Dig Lazarus Dig!!!’. Ach, Cave stelt nooit teleur. Toch?


Port O’ Brien in de AB

donderdag, augustus 21, 2008

Enkele aankondigingen van het AB najaar zijn blijkbaar volledig aan mij voorbij gegaan. Tijdens het ochtendlijke grasduinen in de concertkalender kwam ik het volgende tegen:

Wat is dat toch tegenwoordig met die bebaarde jonge mannen die plots de pracht van vocale harmonieën en het métier van het songschrijven (her-)ontdekken? Na o.a. BON IVER en FLEET FOXES (op 20/11 in AB!) zijn er nu PORT O’BRIEN die de traditie van de Amerikaanse folk-rock bands uit de jaren ’70 verder zetten en er hun eigen, hedendaagse draai aan geven.

Van Port O’Brien, genoemd naar de baai in Alaska waar gitarist/zanger Van Pierszalowski jaarlijks enkele maanden in de zalmkwekerij van zijn ouders gaat werken, is net het 1e officiële album ‘All We Could Do was Sing’ verschenen (op City Slang / V2). Deze plaat staat vol prachtige songs en mooie meerstemmigheid, veelal gespeeld op akoestische instrumenten met als grote thema’s de zee en het vissersbestaan.
Lees meer


Dirty Pretty Things – Romance At Short Notice

dinsdag, augustus 19, 2008

Neen, het wordt nooit meer hetzelfde. The Libertines zijn dood, over en uit. Zowel vuilbek Pete Doherty als partner in crime Carl Barât slagen er wellicht nooit meer in om een plaat als ‘Up The Bracket’ te maken. Waar ‘Waterloo Sunset’ van Dirty Pretty Things een tweetal jaren geleden nog gematigd enthousiast werd onthaald, moeten we bij het beluisteren van ‘Romance At Short Notice’ uit een ander vaatje tappen. Eentonigheid en clichematige melodietjes in vastgeroeste songstructuren zijn helaas de sleutelwoorden op dit album.

Lees hier meer


Oberstkreunen

maandag, augustus 18, 2008

Mijn verlof zit er op, het was leuk vertoeven daar in Frankrijk. Dé soundtrack van mijn uitstapje was het nieuwe plaatje van Conor Oberst met zijn Mystic Valley Band (klik). Een intens meesterwerkje, weliswaar minder bombastisch dan Cassadaga. De eenvoud en alles overheersende Oberstkreunen kleuren het plaatje dan ook behoorlijk zwart.

Benieuwd of het live even straf klinkt! Afspraak op 3 september in de Botanique. Dit (klik) voorspelt alvast veel moois. Hier vind je dan weer de eerste clip (klik).

Edit: mijn volledige bevindingen (klik).


Omdat

woensdag, augustus 6, 2008

Sonic Youth op de Lokerse Feesten goddelijk was! De versie van onderstaand nummer op het randje van geniaal was gisteren! Kim Gordon op haar 55tigste nog steeds sexy is met een basgitaar in haar handen! Ik voor een weekje op vakantie ben!


Lokerse Feesten, 02/08/2008

zondag, augustus 3, 2008

Met een handvol instituten uit de punkgeschiedenis op het podium loste de tweede dag van de Lokerse Feesten zonder veel problemen de verwachtingen in. Een goed gevulde Grote Kaai dook een dertigtal jaar terug in de tijd, toen hanenkammen, veiligheidsspelden en anarchietekens een deel van het meubilair waren. Het leven zoals het is: “protest en schenen geschop mét een bierbuikje en grijze haren”.

Het moet zowaar een eer geweest zijn voor Ludo Mariman en zijn trouwe gevolg om een avond met dergelijke line-up op gang te trappen. Ook al zijn The Kids ongeveer drie decades lang on the road, hun strakke power chords en snoeiharde, niets ontziende gitaarsalvo’s werken nog steeds als een rode lap op een stier. Statements als Fascist Cops, No Monarchie en Do You Love The Nazis? mogen dan wel gedateerd zijn, de heren spelen elke song nog steeds alsof hun leven er van af hangt.

Lees hier meer


Sex Pistols in Lokeren

vrijdag, augustus 1, 2008

Zoals bijna elk jaar begin augustus bevinden we ons met de nodige regelmaat op de Grote Kaai in Lokeren. Morgen is dat niet anders. Benieuwd of Johnny Rotten nog steeds die vuilbekkende, wild om zich heen spuwende antichrist is. De vorige festivaloptredens van Sex Pistols worden met wisselend enthousiasme onthaald, al lijkt de setlist over het algemeen wel behoorlijk ‘hitgevoelig’ (klik), voor zover je daarvan mag spreken bij dit gezelschap.

Uiteraard vrezen we dat de band niet meer dan een karikatuur van zichzelf is geworden, uiteraard zal het raar aanvoelen wanneer die half bezopen grijsaard – die in het dagdagelijkse leven gewoon op kantoor achter zijn pc zit – ” When There’s No Future, How Can There Be Sin?” meebrult. Maar goed, that’s entertainment zeker?